Announcement

Collapse
No announcement yet.

Armenian Ppl

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • #31
    Tehran's population is nearly 12 million..

    Comment


    • #32
      Bichareh Iran... Chi boudim va Chi shodim...



      Comment


      • #33
        ma kheili doste armani darim to iran. To rasht, anzali, tehran, esfehan va bojnord. yadesh bekheir ona miomadan khoneye ma ma miraftim khonashon... che rozegari bod
        نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


        «در زندگی زخم*هايی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می*خورد و می*تراشد.»
        صادق هدايت؛ بوف کور

        Comment


        • #34
          Originally posted by donsaeid View Post
          ma kheili doste armani darim to iran. To rasht, anzali, tehran, esfehan va bojnord. yadesh bekheir ona miomadan khoneye ma ma miraftim khonashon... che rozegari bod
          saeid , hamchin migi che ruzegari bud.. kasi nadune, mige 50 o rad kardi

          Comment


          • #35
            esme man che maroof shode, hameja esmam ro mibarid
            Originally posted by abroo koloft View Post
            ma kheili doste armani darim to iran. To rasht, anzali, tehran, esfehan va bojnord. yadesh bekheir ona miomadan khoneye ma ma miraftim khonashon... che rozegari bod

            Comment


            • #36
              loool che khodkhah az in be bad migam masihi ke inghadr zogh nakoni
              نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


              «در زندگی زخم*هايی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می*خورد و می*تراشد.»
              صادق هدايت؛ بوف کور

              Comment


              • #37
                جمعي از ارامنه از پاپ به محضر مسيح(ع) شكايت كردند

                جمعي از هموطنان تهراني و خانواده‌هاي شهداي ارامنه عصر امروز چهارشنبه در اعتراض به اقدام موهن پاپ به مقدسات اسلام در محل حسينيه ارشاد تجمع اعتراض‌آميز برگزار كردند.


                در اين گردهمايي كه به همت بنياد حفظ آثار و ارزش‌هاي دفاع مقدس برگزار شد، شركت‌كنندگان با ابراز انزجار از اظهارات موهن بنديكت شانزدهم رهبر كاتوليك‌هاي جهان نسبت به مقدسات اسلام و پيامبر اكرم(ص) اين اظهارات را در راستاي روش و منش صهيونيسم بين‌الملل براي ايجاد تفرقه ميان اديان آسماني دانستند.
                در حاشيه اين گردهمايي، طوماري نيز با مضمون شكايت از اقدام موهن پاپ به محضر مسيح(ع) توسط شركت كنندگان امضا شد.
                اخبار تكميلي متعاقبا ارسال مي‌شود.
                نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                «در زندگی زخم*هايی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می*خورد و می*تراشد.»
                صادق هدايت؛ بوف کور

                Comment


                • #38
                  اسقف اعظم ارامنه در تهران گفت: نود سال پيش دولت وقت تركيه در صدد اجراي يك برنامه مخفي برآمد و ارامنه تركيه قربانيان سياست "پان‌‏تركيسم" دولت عثماني شدند.

                  به گزارش خبرنگار سرويس ديپلماتيك خبرگزاري كار ايران, ايلنا," سبوه سركيسيان" همزمان با نودمين سالگرد نسل‌‏كشي ارامنه توسط دولت عثماني در يك مصاحبه مطبوعاتي به بررسي ابعاد اين موضوع و تبعات آن در عرصه بين‌‏المللي پرداخت.
                  وي با بيان اينكه ما هيچ برخورد احساسي با نسل‌‏كشي ارامنه نداريم، گفت:‌‏ اسناد معتبري در دست است كه دولت عثماني با اجراي برنامه "پان‌‏تركيسم" خود در صدد محو نام ارمنستان از جهان برآمده است.
                  سركيسيان تصريح كرد: اگر امروز در عرصه بين‌‏المللي دولت‌‏هاي مختلفي واقعيت قتل عام را به رسميت شناخته‌‏اند براساس اسناد معتبري بوده است كه مويد اين مطلب هستند.
                  وي با تاكيد بر اينكه خواست ما اين است كه رسانه‌‏ها بر پايه اسناد معتبر منعكس كننده اين واقعيت باشند,گفت: در سال‌‏هاي گذشته و امسال شاهد راهپيمايي ارامنه براي بزرگداشت اين نسل‌‏كشي با مجوز وزارت كشور جمهوري اسلامي ايران بوده‌‏ايم و اين موضوع نشان‌‏دهنده اين است كه اگرچه ايران با راي مجلس هنوز اين قتل عام را به رسميت نشناخته اما هميشه در كنار ملت ارمني بوده است.
                  اسقف اعظم ارامنه در تهران با بيان اينكه ما سعي نداريم احساس نفرت و دشمني را با گراميداشت ياد شهداي ارمني زنده كنيم, گفت: سعي و تلاش ما اين است كه دولت تركيه اين شجاعت را داشته باشد كه واقعه قتل عام ارامنه را شناسايي كند زيرا دولتي كه تاريخ خود را نشناسد راه به جايي نمي‌‏برد.
                  وي تصريح كرد: ما معتقد به گفت وگو و حسن همجواري هستيم و با شاخه زيتون صلح در يك دست و در دست ديگر خواسته‌‏هاي ملت ارمني حرف خود را مي‌‏زنيم.
                  سركيسيان در پاسخ به اين سوال كه آيا اگر تركيه عذرخواهي كند, باز هم ارامنه خشم خود را نسبت به اين دولت مطرح مي‌‏كنند, گفت: ما اين مراسم را بدون حس نفرت برگزار مي‌‏كنيم و اگر دولت تركيه امروزي واقعه قتل عام را به رسميت بشناسد و پذيراي پيامدهاي اين واقعه باشد نه تنها حس دشمني نسبت به اين دولت نخواهيم داشت بلكه دست دوستي خود را به سوي دولت تركيه دراز مي‌‏كنيم.
                  وي ادامه داد: 5/1 ميليون ارمني قتل عام شدند و بسياري از اراضي ارمني بدون سرپرست در دست دولت تركيه مانده و آثار تاريخي ارامنه در آن منطقه در حال نابودي است بنابراين دولت تركيه بايد اين شجاعت را داشته باشد كه اين واقعيت را بپذيرد مانند آلمان و اسرائيل كه به رغم كشتار يهوديان توسط هيتلر اين دو دولت هم‌‏اكنون دوست هستند.
                  پيشواي ديني ارامنه در تهران درباره اقدامات بين‌‏المللي در قبال ارمني‌‏زدايي و تخريب آثار باستاني ارامنه در تركيه,توسط دولت امروزي اين كشور گفت: يونسكو در تلاش است تا آثار فرهنگي ارامنه را در تركيه حفظ كند زيرا تمامي آثاري كه يادآور ارامنه هستند امروز در تركيه در حال تخريب است و اين در حالي است كه تمامي كليساهاي تاريخي ارامنه در ايران تحت حفاظت سازمان‌‏هاي دولتي ايران قرار دارند.
                  وي افزود: قتل‌‏عام مختص انسان‌‏ها نيست و در مورد آثار تاريخي نيز در حال انجام است همانگونه كه وزير خارجه تركيه "عبدالله گل" گفته است كه همه سعي خود را به كار مي‌‏برند تا از به رسميت شناخته شدن اين موضوع به عنوان "قتل عام" توسط دولت‌‏ها جلوگيري كند.
                  بر اساس اين گزارش, در ادامه اين كنفرانس نماينده سابق ارامنه در مجلس شوراي اسلامي,گفت: به كار بردن كلمات عدالت خواهي و جبران خسارت از سوي دولت تركيه بابت قتل عام ارامنه در سال 1915 به جاي كلماتي مانند خشم و نفرت, نيات ملت ارمني را بهتر آشكار مي‌‏كند.
                  لئون داويديان در مصاحبه مطبوعاتي مشترك با اسقف اعظم ارامنه تصريح كرد: سالگرد نسل‌‏كشي ارامنه با هدف تخريب اقوام,‌‏نژادها و پيروان اديان و مذاهب ديگر انجام نمي‌‏شود.
                  وي ادامه داد: هيچ راهي براي دولت تركيه جز شناسايي اين واقعه تاريخي و عذرخواهي و جبران خسارات اين موضوع در مذاكره با دولت ارمنستان باقي نمانده است زيرا تا زماني كه اين موضوع حل نشود همه نسل‌‏هاي ارامنه قضيه را پيگيري خواهند كرد.
                  داويديان با بيان اينكه سعي ارامنه بر اين است كه اين عدالت خواهي از يك نسل به يك نسل ديگر منتقل شود,گفت: جبران خسارات ارامنه نه فقط جبران ظلم است بلكه قدمي در جهت پيشگيري از وقوع دوباره چنين جناياتي است.
                  وي در پاسخ به سوال خبرنگار ايلنا, مبني بر اينكه آيا موضوع شناسايي اين قتل‌‏عام در مجلس ايران مطرح شده است, گفت: طرح شناسايي قتل عام ارامنه توسط دولت عثماني در سال 1915 تاكنون در مجلس ايران به صورت رسمي مطرح نشده است.
                  نماينده سابق ارامنه در مجلس,افزود: هر ساله در پايان راهپيمايي ارامنه در اين مراسم درخواست شناسايي رسمي قتل‌‏عام ارامنه از سوي دولت ايران مطرح شده است اما تا كنون اين درخواست به مجلس راه نيافته است.
                  وي ادامه داد: نماينده ارامنه جنوب توانست با سعي و كوشش 30 امضاء در مجلس ششم براي ابراز همدردي با اين قتل عام جمع‌‏آوري كند اما سعي كرديم زياد به صورت رسمي آن را منتشر نكنيم و اميدواريم اين اقدام, قدم اول طرح اين موضوع در مجلس باشد.
                  داويديان با بيان اينكه اين موضوع فقط موضوع ارامنه نيست, گفت: تاكنون شاهد نژادكشي‌‏هاي مختلفي در تاريخ بوده‌‏ايم و بايد قبول كنيم كه اگر مسببان چنين جناياتي مجازات شوند جلوي چنين اتفاقاتي در آينده گرفته خواهد شد.
                  وي با اعلام خبر راهپيمايي ارامنه در تهران, گفت: ما در اين راهپيمايي شركت مي‌‏كنيم تا ضمن اداي احترام به 5/1 ميليون شهيد ارمني خواستار احقاق حقوق خود شويم.
                  در پايان اين مصاحبه مطبوعاتي مراسم مذهبي و نثار تاج گل در برابر تنديس يادبود 5/1 ميليون شهيد ارمني در محل خليفه گري ارامنه تهران برگزار شد.



                  Comment


                  • #39
                    شناسايی و محکوميت نسل کشی
                    ارامنه توسط جامعه بين*الملل

                    ونزوئلا:
                    14 ژوئیه 2005: مجلس ونزوئلا در نشت خود با اکثریت مطلق آرای نمایندگان قتل عام ارامنه را به عنوان واقعیتی انکار ناپذیر به رسمیت شناخت. مجلس در این مصوبه از اتحادیه اروپا خواسته است تا از پذیرش عضویت ترکیه تا زمان به رسمیت شناختن قتل عام ارامنه توسط آن کشور، خودداری کند.

                    آلمان:
                    16 ژوئن 2005: بوندستاگ – مجلس شورای آلمان – در 188– مین اجلاس خود با تصویب طرح کشتار ارامنه که به تائید کلیه احزاب حاضر در بوندستاگ رسید، به نقش آلمان به عنوان متحد امپراطوری عثمانی در جنگ جهانی اول اعتراف کرده و از ترکیه خواست که به مسئولیت تاریخی خود عمل و

                    به کشتار و آواره کردن ارامنه در امپراطوری عثمانی اعتراف کند. متن این طرح با این جمله آغاز می شود. " کشتارها و کوچ اجباری ارامنه در سال 1915 را باید به یاد داشت و نسبت به آن ادای احترام نمود. آلمان باید به آشتی ترکیه و ارمنستان کمک کند."

                    لهستان:
                    آوربل 2005: مجلس ملی لهستان به *رغم داشتن همكاريهاي خوب با تركيه بويژه در مناسبات دو كشور با اتحاديه اروپا، طرح شناسايي قتل عام ارامنه در دوران عثماني را به تصويب رساند.

                    هلند:
                    21 دسامبر 2004: مجلس هلند در نشت خود با اکثریت قاطع آرا قتل عام ارامنه را به رسمیت شناخت. نمایندگان ضمن شناسایی قتل عام ارامنه از دولت هلند خواستند تا قبل از آغاز مذاکرات برای ورود ترکیه به اتحادیه اروپا آنکارا را مقید سازند تا قتل عام ارمنیان را مورد شناسایی رسمی قرار دهد. در بخش دیگری از این مصوبه از دولت خواسته شده است در خلال مذاکرات و گفتگو با مقامات ترکیه موکداُ موضوع قتل عام ارامنه پیگیری شود.

                    اسلواکی:
                    30 نوامبر 2004: مجلس ملی جمهوری اسلواکی در نشت خود با اکثریت مطلق آرا قطعنامه شناسایی قتل عام ارامنه را به تصویب رساند. در بخشی از این قطعنامه آمده است: "ما ضمن شناسایی واقعیت قتل عام ارامنه در سال 1915 توسط دولت عثمانی ، آنرا جنایتی علیه بشریت می دانیم."

                    ایران:
                    9 سپتامبر 2004: سيد محمد خاتمی ريس جمهور سابق جمهوري اسلامی ايران از مجتمع و بنای يادبود قتل عام ارامنه 1915- زيزرناکابرت - واقع در ايروان پايتخت ارمنستان ديدن کرد و با نثار گل به قربانيان اين فاجعه ادای احترام کرد.

                    کانادا:
                    21 آوریل 2004: مجلس کانادا لایحه ای را به تصویب رساند و طی آن نسل کشی ارامنه را به رسميت شناخت و آنرا جرمی علیه بشریت اعلام نمود.

                    ایالات متحده آمریکا:
                    7 آوريل 2004: ايالت مونتانا 32- مين ايالت از ايالتهای ايالات متحده است كه قتل عام ارامنه در سال 1915 را به رسميت شناخت. «جودی مارتز» فرماندار اين ايالت در نامه خود به دفتر «های دات» نوشت: " من از تلاشهای کميته «های دات» برای شناسايی قتل عام فجيع ارامنه که توسط دولت ترکيه عثمانی در سالهای 1915-1923 اجرا شد، استقبال می کنم؛ قتل عامی که طی آن يک و نيم ميليون از ارامنه مسيحی اعم اززن و مرد و کودک قربانی شدند. انجام مراسم 89- مين سالگرد نژادکشی ارامنه ضروری است چرا که آن نقش بزرگی در جلوگيری از فجايع اينچنينی ايفا می کند."

                    آرژانتین:
                    31 مارس 2004: سنای ملی آرژانتين با صدوربيانيه ای در رابطه با نژادکشی ارامنه اعلام کرد:

                    1- همبستگی با جامعه ارمنی - قربانيان اولين قتل عام قرن بيستم- برای اجرای مراسم يادبود جنايتی که به قيمت جان بيش از يک و نيم ميليون ارمنی ختم شد و توسط دولت ترکيه در سالهای 1915- 1918 انجام شد.

                    2- محکوميت همه اشکال نقض حقوق بشر و جلوگيری از اينکه جنايات عليه انسان بدون مجازات بمانند.

                    اروگوئه:
                    6 مارس 2004: مجلس اروگوئه لایحه ای را در دو ماده به تصویب رساند که به موجب آن روز 24 آوریل بعنوان روز نسل کشی ارمنیان اعلام شد.

                    سوئیس:
                    13 دسامبر 2003: پارلمان سوئيس کشتار ارامنه در آخرين سالهای امپراطوری عثمانی را به عنوان نسل کشی به رسميت شناخت.

                    آرژانتین:
                    20 آگوست 2003: سنای ملی آرژانتين با صدوربيانيه ای در رابطه با نژادکشی ارامنه اعلام کرد:

                    با تاسف عميق، ما امسال مراسم 88-مين سالگرد نژادکشی يک و نيم ميليون از ارامنه که توسط دولت ترکيه بين سالهای 1915- 1923 انجام شد، برگزار می کنيم. همچنين اين اعلاميه ايست از همدردی بسيار برای انکار جنايات فراوان عليه بشريت که تاکنون بدون مجازات مانده اند.

                    سنای کانادا:

                    13 ژوئن 2002: سنای کانادا از دولت اين کشور می خواهد:

                    1- شناسايی رسمی نسل کشی ارمنيان و محکوم نمودن هرگونه تلاشی برای انکار آن يا تحريف واقعيات تاريخی مثل بودن چيزی کمتر از نژادکشی، جنايت عليه بشريت، و غيره


                    2- اعلام 24 آوريل هر سال بعنوان روز يادبود یک و نيم ميليون ارمنی که قربانی اولين نسل کشی قرن بيستم گشتند.

                    ایران:
                    13 آوریل 2002: در گردهمایی اعتراض آمیز ارامنه تهران علیه تجاوزات اسرائیل بر ضد فلسطینیان سید علی اکبرمحتشمی پور و سید هادی خامنه ای – دو تن از نمایندگان تهران در مجلس شورای اسلامی ایران – در سخنرانی خود به موضوع قتل عام ارامنه نیز اشاره کردند. محتشمی پور در بخشی از سخنان خود گفت : " در آغاز قرن بیستم شاهد قتل عام ارامنه مظلوم در ترکیه بودیم که روح و روان بشریت را در طول هشتاد سال گذشته همواره آزرده بود و بشریت آن قتل عام را محکوم کرده و ما آنرا محکوم می کنیم ". سید هادی خامنه ای نیز در بخشی از سخنان خود در خصوص قتل عام ارامنه گفت: " سلسله جنایاتی که در گذشته تا به امروز صورت گرفته در مقطعی نیز شامل حال ارامنه تحت امر کشور عثمانی بوده که ما با آنها همدردی کرده و می کنیم. همه ساله صدای عزیزان ما بعنوان اعتراض به این کشتار وحشیانه عثمانیها شنیده می شود".

                    ایران:
                    آوریل 2002: براى اولين بار در سال 1381 ، 30 نفر از نمايندگان مجلس ششم به عنوان مقام هاى دولتى ايران با امضاى تومارى واقعه نژادکشی ارمنیان در سال 1915 در ترکیه عثمانی را محكوم کردند.

                    پارلمان اروپا:
                    28 فوريه 2002: با تاکيد و تكرار موضع خود در خصوص قطعنامه 18 ژوئن 1987 مبني بر شناسايي نسل کشی ارامنه در سال ۱۹۱۵، از ترکيه خواست تا زمينه آشتی را ايجاد نمايد.





                    Comment


                    • #40
                      فرانسه:
                      30 ژانويه 2001: لايحه تصويب شده توسط پارلمان فرانسه به امضاي ژاك شيراك – ريس جمهور فرانسه – و ليونل ژوسپن – نخست وزير سابق- رسيد و جنبه قانوني يافت . از آن پس انكار نژادكشي ارامنه در فرانسه جرم محسوب مي شود.

                      29 ژانويه 2001: شهرداري پاريس تصميم گرفت تا مجسمه كوميتاس – روحاني، موسيقيدان و تنها بازمانده قتل عام روز 24 آوريل- را به يادبود قتل عام ارامنه در يكي از ميادين پاريس برپا كند.

                      18 ژانويه 2001: پارلمان فرانسه لايحه نژادكشي ارامنه را با اكثريت قاطع به رسميت شناخت و آنرا در كتاب قانون جمهوري درج نمود.

                      10 ژانويه 2001: كميسيون روابط خارجي پارلمان فرانسه لايحه *اي را در ارتباط با نسل كشي ارامنه پذيرفت و آن را در دستور كار شوراي عالي پارلمان فرانسه قرار داد.

                      ايتاليا:
                      17 نوامبر 2000: پارلمان ايتاليا قطعنامه اي را در ارتباط با نسل كشي ارامنه تصويب نمود.

                      فرانسه:
                      8 نوامبر 2000: سناي فرانسه قتل عام ارامنه را به رسميت شناخت. در قطعنامه تصويب شده آمده است : سناي فرانسه كشتار ارامنه در سال 1915 در امپرطوري عثماني را نژادكشي مي داند.

                      ایران:
                      ژوئن 2000: یک هيات نمايندگى وزارت دفاع جمهوری اسلامی ایران و در راس آن شمعخانی – وزیر دفاع - در دفتر يادبود موزه نژادكشى در ایروان پایتخت ارمنستان اين واقعه را تاسف بار خواند و اين كشتارجمعى را طبق معيارهاى حقوقى و اصول بين المللى شايسته محكوميت ناميد و انتقال صحيح و بى كم و كاست آن را به نسل هاى آينده براى جلوگيرى از تكرار اين وقايع لازم دانست.

                      لبنان:
                      11 مارس 2000: پارلمان لبنان نژادكشي ارامنه را با اكثريت قاطع به رسميت شناخت و در آن دولت تركيه را در انكار آن محكوم نمود و از پارلمانهاي ساير كشور ها خواست تا در اين زمينه به لبنان بپيوندند.

                      سوئد:
                      29 مارس 2000: پارلمان سوئد قطعنامه اي را تصويب نمود كه مطابق آن نسل كشي ارامنه به رسميت شناخته شد و در اين ميان تاكيد نمود كه شناسايي اين نژادكشي توسط دولت تركيه براي برقراري ثبات در منطقه قفقاز و تقويت دموكراسي در تركيه ضرورت دارد.

                      بلژيك:
                      26 مارس 1998: پارلمان بلژيك قطعنامه اي را مبني بر درخواست خود از تركيه براي شناسايي نژادكشي ارامنه در سال 1915 توسط آخرين حكومت امپراطوري عثماني، تصويب نمود.

                      لبنان:
                      3 آوريل 1997: پارلمان لبنان قطعنامه اي را در رابطه با اعلام روز 24 آوريل بعنوان روز همدردي با ارامنه، با اكثريت قاطع به تصويب رساند.

                      يونان:
                      25 آوريل 1996: پارلمان يونان بعد از سخنراني بسياري از نمايندگان كه همگي نسل كشي ارامنه توسط تركيه را محكوم نمودند، قانوني را با سه بند با اكثريت كامل به تصويب رساند كه مطابق آن روز 24 آوريل بعنوان روز گراميداشت قربانيان قتل عام ارامنه، اعلام شد.

                      كانادا:
                      23 آوريل 1996: مجلس عوام كانادا 81– مين سالگرد فاجعه كشتار يك و نيم ميليون از ارامنه توسط تركيه را برسميت شناخت و هفته 20-27 آوريل هر سال را بعنوان هفته گراميداشت قربانبان اعمال غير انساني بشر عليه يكديگر اعلام نمود.

                      بلغارستان:
                      20 آوريل 1995: مجلس بلغارستان با حفظ یک دقیقه سکوت یاد و خاطره یک و نیم میلیون شهدای اولین قتل عام قرن بیستم را گرامی داشت. سنتوف عضو آکادمی و ریس مجلس آن کشور اعلامیه ای را در ارتباط با کشتار ارامنه قرائت نمود.

                      روسيه:
                      14 آوريل 1995: دوماي روسيه (پارلمان روسيه) اعلام كرد كه مطابق اسناد و مدارك انكارناپذير موجود در رابطه با وقوع كشتار وسيع ارامنه در منطقه ارمنستان غربي بين سالهاي 1915- 1922 و نيز اجراي كنوانسيونهاي پذيرفته شده از طرف سازمان ملل در اين زمينه، همچنين به منظور برقراري مجدد سنتهاي انسان دوستانه دولت روسيه و با تاكيد بر اين مطلب كه در همان سال (1915) با ابتكار عمل روسيه دول اروپايي اقدامات انجام گرفته از طرف حكومت تركيه عليه ملت ارمني را (جنايت عليه بشريت) عنوان نمودند. دوماي دولتي روسيه فدرال ضمن محكوم كردن عاملان قتل عام هاي سالهاي 1915-1922 همدردي خود را نسبت به ملت ارمني ابراز نموده و روز 24 آوريل را روز يادبود قربانيان نسل كشي اعلام نمود.

                      اروگوئه:
                      آوريل 1995: مجلس اروگوئه بار ديگر مسئله نژادكشي عليه ملت ارمني را مطرح نموده و ضمن محكوم كردن تركيه خواستار شناسايي اين قتل عام از آن دولت شد.

                      روسيه:
                      22 آوريل 1994: دوماي روسيه قطعنامه اي را در رابطه با شناسايي نسل كشي ارامنه بعنوان اولين قتل عام قرن بيستم، با اكثريت قاطع به تصويب رساند.

                      قبرس:
                      آوريل 1990: پارلمان قبرس ضمن محكوم نمودن نژادكشي ارمنيان، 24 آوريل را بعنوان روز ملي يادبود اين نژادكشي اعلام نمود.

                      پارلمان اروپا:
                      18 ژوئن 1987: پارلمان اروپا قتل عام ارامنه را مورد شناسايي قرار داد و طي اين تصميم به كليه دول عضو اين پارلمان ابلاغ شد كه روزي را به يادبود قربانيان جنايات و قتل عام هايي كه طي قرن بيستم بوقوع پيوسته، اختصاص دهند.

                      آرژانتين:
                      23 آوریل 1985: كنگره ملی آرژانتين با تصويب قطعنامه اي نژادكشي ارامنه توسط ترکیه را محکوم کرد.

                      اروگوئه:
                      20 آوریل 1965: مجالس سنا و نمایندگان کشور اروگوئه طی جلسه مشترکی تصمیم های زیر را اتخاذ نمودند:

                      1- روز 24 آوریل سال جاری به یاد قربانیان کشتار سال 1915 روز یادبود شهدای ارامنه اعلام شود.

                      2- فرستنده های رادیوهای دولتی کشور موظف اند بخشی از برنامه های عادی آن روز خود را به طرح مطالبی پیرامون مسائل ملت ارمنی اختصاص دهند.

                      3- برای ارمنیان بازمانده از این نژادکشی که در زمینه های دولتی مشغول به خدمت هستند، روز 24 آوریل روز تعطیل محسوب می شود.

                      4- دبیرستان شماره 156 واقع در شهر مونته ویدئو از این پس به نام ارمنستان نامگذاری می شود.

                      واتيكان:
                      26 سپتامبر2001: پاپ ژان پل روم با ادای احترام در مقابل بناي يادبود قربانيان نژادكشي ارامنه واقع در ايروان پايتخت ارمنستان، براي قربانيان اين فاجعه دعا كرد. او همچنين به يادبود قربانيان نهالي در محوطه آن كاشت



                      Comment


                      • #41
                        روابط تاريخي
                        تاريخ حيات اجتماعي مردم دو جامعة بزرگ و كهن ايراني و ارمني، از قديم*ترين دوران به يكديگر آميخته بوده و يك جريان فكري و شيوة رفتاري مشترك را در عرصه*هاي ذهني و علمي زندگي جمعي مردم آن*ها پديد آورده است. دو گروه قومي ايرانی و ارمني، از ديرباز در سرزميني گسترده در كنار هم مي*زيستند و در گاه جنگ و ستيز و زمان صلح و آرامش با يكديگر روابط نزديك داشتند. در سپيده*دم تاريخ، دولت ماد (حدود 705-550 پ.م) و پس از آن، پادشاهي هخامنشي (559-321 پ.*م) بر اين دو ملت فرمان مي*راندند. در دورة پارتيان و حكومت 480 سالة اشكانيان (256 پ.م تا 224 م)، يعني از زمان بنيانگذاري دولت اشكاني توسط اشك اول تا كشته*شدن اردوران پنجم و روي كار آمدن سلسلة پادشاهان ساساني، رشته* پيوندهای اجتماعي، فرهنگي و ديني مردم اين دو جامعه نزديك*تر و استوارتر از پيش شد. در دورة اشكاني، شماري از شاهزادگان اين دودمان بر سرزمين ارمنستان فرمان مي*راندند و در دورة ساساني (224-652 م) نيز علائق معنوي و روابط نزديك دو ملت ايران و ارمنستان، ارامنه و فرهنگ آنان را به ايران*زمين و فرهنگ مردم ايران پيوند مي*داد.
                        در سده*هاي آغازين همزيستي مردم ايران و ارمن، به*ویژه در دوران پيش از گرويدن ارمنيان به دين مسيحي، فرهنگ و انديشة ايراني تأثير بسيار ژرفي بر فرهنگ و انديشة ارمني گذاشت. اين تأثير در واژگان زبان ارمني و اصطلاح*های ديواني، حكومتي، سپاهي و حقوقي و شكل*دهي الگوهاي ذهني و عملي، به*ويژه در رفتارهاي ديني ـ آئيني، بسيار چشمگير بوده است، به*طوري كه هنوز بقاياي انديشه*ها و باورهاي ديني ايرانيان باستان را در عرصة پاره*اي از جشن*ها و مناسك آئيني و فرهنگ عامة ارمنيان ايران و ارمنستان مي*توان مشاهده كرد.
                        دودمان*های پادشاهي اورنتيان (Orontid) (حدود 401-331 پ.م)، آرتاكسياد یا آرتاشس (Artaxiad) (189 پ.م-1 م) و اشكانيان (Arsacid) ارمنستان (51-238 م) كه بنابر گزارش تاريخ*نگارانِ ارمني، همه، خاستگاه ايراني داشتند و خاندان اورنتيان از تبار هخامنشيان بودند، در نزديك*كردن دو فرهنگ ايراني و ارمني و گسترش فرهنگ ايراني در جامعة ارمني، نقش بزرگي ايفا كردند (در نرسسيان، 18-24؛ تفصيل آن را نك: رضا، 7/683-685).


                        اشتراكات فرهنگي ـ آئينی
                        استرابو (341/5) در توصيف وضعيت جامعة ارمني و دين و آئين مردم ارمن، در سدة نخست پيش از ميلاد مي*نويسد، كه ارمنيان در رفتارهاي ديني و باورهای مذهبي خود به ايزدان و الهگان ماد اعتقاد داشتند و در رفتارها و مناسك مقدس آئيني*شان از ایرانیان پيروي مي*كردند.
                        ارمنيان پيش از گروش به مسيحيت و پذيرش دين مسيح، به ايزدان و الهگاني چند، ازجمله ايزدان سه*گانة «آرامزد» (Aramazd)، «آناهيت» (Anahit) و «واهاگن» (Vahagn) اعتقاد داشتند و تنديس آن*ها را در معابدشان نيايش مي*كردند. خدايان سه*گانه و ايزدان و الهگان ديگر مانند مهر، نانه، تير و اسپندارمذ، كه همه خاستگاه ايراني داشتند، در دوره*اي دراز، از زمان مادها به اين*سو كه ارمنستان زير سلطه و فرمان دولت*هاي ماد و هخامنشي و اشكاني بود، جاي ايزدان و الهگان ارمنيان دورة اساطيري پيش از تاريخ اين قوم را گرفته بودند. مثلاً از اين*كه الهة عشق و باروري ارمنيان در دورة فرهنگ اساطيري بومي آن قوم چه نام داشته و چگونه پرستش مي*شده است، آگاهي نداريم، ليكن مي*دانيم كه ايزد بانوي ايراني آناهيت، كه بعداً به اين الهه خواهيم پرداخت، جاي الهة بومي ارمنيان را گرفت (ساركيسيان، هاكوپيان و ديگران، 1/44، 46).
                        آرامزد، ايزد بزرگ و اصلي ارمنيان، «آفرينندة آسمان و زمين» و «پدر» همة «خدايان و الهگان» ديگر، همان اهورامزدا يا اورمزد، بزرگ ـ ايزد ايرانيان بود، که پانزدهمين روز هر ماه به*نام او ناميده مي*شد. معبد آرامزد و تنديس او در دژ آني (Ani) در ارمنستان عليا قرار داشت و آرامگاه*هاي آرتاكسيادها را در پناه و محافظت خود گرفته بود. معابد ديگري از بزرگ ـ ايزد آرامزد در چند مركز ديني ارمنيان، به*ويژه در بگاوان (Bagawan) و بگاران (Bagaran) وجود داشت و مردم براي زيارت و نيايش او به آن معابد مي*رفتند (شومون، 439، 434/11).
                        آناهيت ارمني كه يونانيان، نام او را آنائيتيس (Anaitis) نوشته*اند، همان الهة آناهیت اوستايي ايرانيان بود كه ارامنه او را دختر آرامزد و ستوده*ترين الهگان و «فره و زندگي ارمنستان، زندگي*بخش، مادر همة خردها، خيرخواه نژاد بشر» توصيف كرده*اند (هينلنر، 32؛ نيز نك: همو، ترجمة فارسي، 3. ارمنيان آناهيت را از ديرباز در ارز (Erez) (= ارزنجان)، در غرب ارمنستان نيايش مي*كرده*اند و ايالت آكيليزن (Akilisen) محل سرچشمه*هاي فرات در يك قرن پيش از مسيح، آنائيتيس ناميده مي*شد و معبد آناهيت در آن*جا شهرت تمام داشت (پورداود، 1/174). تنديس*هاي زرين اين الهه در ارتختا (Artaxta) پايتخت و در آرتاشات (Artasat) در ناحية تارون (Taron) نگهداري مي*شدند. پادشاه اشكاني ارمنستان، سرسپردة الهة آناهيت بودند و هرسال به زيارت ايزدبانو آناهيت، دختر آرامزد به معبد او مي*رفتند. شاهان ساساني ايران نيز يك*چنين اعتقادي به آناهیت داشتند و آئين زيارت او را در استخر فارس هرساله به*جا مي*آوردند (شومون، 434/11). مورخ ارمني، آگاتانگلوس دربارة اهميت خدايان، به*ويژه آناهيت در ميان ارمنيان، از زبان تيرداد در مكالمه با كشيش مسيحي گرگوري منوّر نقل مي*كند (پورداود، 1/176). ارمنيان اين روز را در چهاردهمين هفتة پس از عيد پاك جشن مي*گرفتند و آن را جشن آب*پاشي وارداوار (Vardavar The Water Holiday) مي*ناميدند. اين جشن تا اين زمان نيز در ميان ارمنيان بازمانده است. در جشن وارداوار، ارمنيان به يكديگر آب مي*پاشيدند و همديگر را در آب مي*افكندند و ارمنيان درسيم (Dersim) تركيه، گاوي را كه داغ ستاره يا هلال ماه داشت، قرباني مي*كردند. احتمال داده*اند كه نمادهاي آئيني مربوط به آناهيت، از الهة ايشتار فرهنگ ميان*رودان گرفته شده باشد. بنا بر نوشتة مري بويس (250، 24 در آرامگاه پير «بانوي پارس»، كه احتمالاً به اردويسور آناهيتا الهة آب تعلق داشت، زرتشتيان يزد تا سدة 19 م طبق سنت قديم، گاوي قرباني مي*كردند (نيز نك: راسل، 440/11).
                        واهاگن، سومين ايزد و عمومي* و مردمی*ترين ايزدان ارمني از فرهنگ پارتيان به فرهنگ ديني ارامنه درآمده بود و پرستشگاه مخصوص به خود داشت. واهاگن همان ايزدي است كه در اوستا، وِرْثرَغْنَ (يعني بهرام، ايزد پيروزي و جنگ) و در زمان پارتيان، وَرْثَغَن ناميده مي*شد. واهاگن يا واهاغن را كه *صورت ديگر كلمة ورثرغن است، الهة تندر و پيروزي مي*پنداشتند (كارنوي، 24-25) و او را كج (Kaj) (دلير) هم ناميده*اند. كجك (K'ajk') نژادي از موجودات فراطبيعي است كه در متون فولكوري و تاريخي ارمني و گرجي غالباً ياد شده است. او در كوهستان*ها و شكارگاه*ها مي*زيست (راسل، 441/11). اين واژه، ريشة اصيل ارمني دارد و كريستنس، «كجك» را ارواح پليد زيانكار مي*داند و مي*گويد ايرانيان از آن*ها به*عنوان «از ما بهتران» ياد مي*كنند (نك: كريستنس، 133-135). بنا بر عقيدة ارمنيان، الهة پيروزي واهاگن در اقيانوسي كه احتمالاً درياي فراخكرت (آن را با درياي خزر، درياچة آرال و اقيانوس هند تطبيق داده*اند، نك: پورداود، ا/ حاشية صفحه*هاي 133-135) بوده و زاده شده است (كارنوي، همان*جا). روز بيست*وهفتم هر ماه ارمني، به* نام اين ايزد خوانده مي*شده است (نوري*زاده، 244).
                        از ايزدان و الهگان مشترك ديگري كه از فرهنگ اساطيري ـ آئيني وارد فرهنگ ارمني شد، «ميهر» يا «مهر» (ميتراي اوستايي ايراني ميانه) و ايزد بانوي «نانه» (Nane) بانوي آسمان هستند.
                        آئين ميترايي احتمالاً نخستين بار در دورة هخامنشي به ميان مردم جامعة ارمنستان راه يافت. مهر در سنجش با الهگان ديگر در ميان ارمنيان نقش ثانوي داشت. نام ماه هفتم و روز هشتم هر ماه در تقويم ارمني به نام مهر ناميده شده است. در جامعة ارمني مسيحي، نام روز بيست*ويكم ماه هفتم ارمني را « مِهِ كان » (Mehekan) يعني همان مهرگان بزرگ در تقويم زرتشتي، مي*ناميدند (نوري*زاده، 305) و آن را جشن مي*گرفتند. بنا بر نوشتة استرابو (5/331) به هنگام جشن سالانة ميترا ساتراپ ارمنستان، بیست*هزار كره اسب به*عنوان پيشكش مردم ارمنيا به دربار شاهنشاهي ايران مي*فرستد. تيرداد اول، پادشاه اشكاني ارمنستان در پيمانش با نرون (Nero/Neron) امپراطور رم در 66 م، از ميترا، نگهبان زرتشتي ميثاق*ها، ياري مي*خواست. چند سده بعد، تاريخ*نگاران قديم ارمني، مانند موسي خورني، مهر را با هفائستوس (Hephaistos) خداي آتش يوناني، همانند دانستند. ظاهراً واهاگن آوازة مهر را از يادها برد و جاي او را گرفت. واژة ارمني « مهين » (Mehean) به معناي بُتكده، از صورت كهن واژة مهر در زبان ايرانی باستان گرفته شده است. معبد مهر تا زمان مسيحي*شدنِ ارمنيان در بغاياريچ (Bagayarič) در ناحية درجان ارمنستان برقرار بود.
                        « نانه » يكي ديگر از ايزد ـ بانوهاي ارمني و از دختران آرامزد بود. نام اين ایزد احتمالاً از « نانا »ي سنسكريت و « ننة » فارسي به معناي مادر گرفته شده است. نانه، خاستگاه در اساطير هند و آريايي و ظاهراً ويژگي مادرانه داشته است. معبدي به نام او در شهر تئل (T'il) ارمنستان عليا بود. نام نانه در داستان*هاي عاشقانة ارمني قرون وسطي آمده است (راسل، 441–440/11؛ نوري*زاده، 273–271؛ خورني، 10.


                        جشن*هاي مشترك
                        از ديرباز ايرانيان و ارمنيان آتش را مقدّس مي*پنداشتند و پاس مي*داشتند و آن را منبع نيرو و روشنايي و زدايندة تاريكي و سياهي و پاك*كنندة پليدي و آلودگي و دوركنندة ارواح خبيث و زيانكار مي*انگاشتند (بلوكباشي، 66). يكي از جشن*هاي مشترك كهن ايراني ـ ارمني، جشن آتش*افروزي بوده است. اين جشن را ايرانيان « آثْرَكانه » (Aθrakāna) و ارمنيان « آهِكان » (Ahekan) مي*ناميدند. ماه نهم و روز نهم تقويم اوستايي زرتشتي، آذر « آثر ـ آتر ـ آذر: آتش و نام فرشتة آتش » و ماه نهم ارمني « آهَكي » ناميده شده است. ايرانيان زرتشتي، روز نهم از ماه نهم، يعني « آذرجشن » را كه از اعياد زمستاني بود، با آتش*زدن بوته و ترقه در بيرون « در مهر » (Dar-e Mehr) (معبد زرتشتي در دورة اسلامي) و ارمنيان آن را در نيمة زمستان و در شب 13 فوريه به نام « تيرن انداراج » (Tearan and Araj) يا « ديارنداراج » با تشريفات خاص برپا مي*داشتند. اين جشن بعدها در ارمنستان « ترانتاز » و « درندز » خوانده شد (راسل، 11/441؛ رضا، 7/69. مراسم اين جشن بسيار شباهت به مراسم جشن سدة زرتشتيان در دهم بهمن ماه دارد.
                        جشن درندز در فرهنگ مسیحی ارامنه وارد شد و با برخي پيرايه*ها در زمرة جشن*هاي كليساي ملي ارمني درآمد. اكنون ارامنه هرساله اين جشن را كه بُن*مايه*اش رنگ مسيحایي گرفته، در غروب روز 13 فوريه/ برابر با 24 بهمن ماه به يادبود ورود حضرت مريم مقدس همراه با حضرت مسيحِ چهل* روزه به بيت*المقدس و استقبال از آن*ها با افروختن آتش و آذين*بندي گذرگاه با مشعل و چراغ، در كليساها جشن مي*گيرند. در اين جشن، كپه*هاي بوته را كه در حياط كليسا چيده*اند، با شمع افروخته*اي كه مقام روحاني ارامنه از محراب كليسا مي*آورد، آتش مي*زنند (هويان، ايرانيان ...، 40). آتش اين جشن*ها و مراسم عبادي ـ آئيني را مردم هر دو قوم ايراني و ارمني از دوران كهن مقدس و متبرك مي*پنداشته*اند و براي آن، خاصيت قدسيانة تندرستي و آرامش*بخش مي*انگاشته*اند.








                        Comment


                        • #42
                          مؤلف « برهان قاطع » در معناي « برغندان »، آن را جشني مي*داند كه به مناسبت آمدن ماه رمضان در آخرين روز ماه شعبان مي*گرفتند و آن را كلوخ*اندازان هم مي*گفتند. همو در ذيل « كلوخ*انداز »، يك معناي آن را نام « سلخ ماه شعبان » و معناي ديگر آن را « سير و گشت و شرابخواري و عيش و عشرتي » مي*نويسد که « در آخر ماه شعبان كنند و آن را كلوخ*اندازان هم مي*گويند » (خلف تبريزي، 1/259–260، 3/1683).
                          اين جشن در ميان ارمنيان در روز پيش از آغاز روزة بزرگ، روزه*اي 49 روزه كه از يكشنبة پس از بدر ماه تا روز پيش از عيد پاك طول مي*كشد، و به*قولي همزمان با جشن « ناواسارد » (= نو سرد: سال نو) گرفته مي*شود. در اين روز، ارمنيان مفصل*ترين و رنگين*ترين سفرة شام را براي نوشكامي مي*گسترند (هويان، ايرانيان …، 41؛ همو، ارمنيان …، 170–169).
                          نام اين جشن در زبان ارمني، « باري گِندان » (Baregendan) يا « بار كندان » (Barekendan) به معناي « زندگي خوب » يا « خوب زندگي*كردن » (هوبشمان، 119) و يا « زندگي نو » و « شادماني و فراواني نعمت »(هويان، همان*جا) و در زبان اودي (Udisch) زبان بوميان ارّان قفقاز « پَرگَنْدَ» (Pδrδgδndδ) به معناي « هفتة كره » آمده است (هوبشمان، همان*جا، به نقل از شفنر). جشن روز يكشنبة پيش از روزه را هم، « كارنوال كمرج » (Carneval Kamrj) نيز مي*نامند (همان).
                          واژة « برغندان » يا « برقندان » رايج در زبان فارسي و فرهنگ ايرانيان، صورت ديگر واژة « باركندان » يا « باري گندان » ارمني است. احتمالاً اين جشن با نامش از فرهنگ ارامنه به فرهنگ ايراني وارد شده است (هوبشمان نيز كلمة برقندان در فارسي را وام*گرفته از ارمني نوشته است). باركندان یا برغندان با جشن « كلوخ*اندازان » ايرانيان در روز پيش از فرارسيدن ماه رمضان درآميخته و از رسم*هاي همگاني مردم شده است.
                          كلوخ*اندازان در بيشتر نقاط ايران برپا مي*گرديده است و به همين نام و يا نام*هاي « كلوخ خيسون »، « كلوخ خيسان » (در روستاهاي فرنق و خمين)، « گل خنداني » (در قزوين)، « كُلوك*اندازان » (در شيراز، كُلوك به كوزة سفالين دهانه*گشاد گويند) و « سنگ*اندازان » (در اكثر نقاط كرمان) معروف است (وكيليان، 33–27).
                          در اين روز، مانند روز « سيزده نوروز »، مردم بيشتر نقاط ايران معمولاً از خانه*ها بيرون و به دشت و باغ مي*روند و خوراك*هايي مخصوص آن روز مي*پزند و مي*خورند. مثلاً: در يزد، نوعي آش كه به آن « شولي » مي*گويند، و اگر رمضان به زمستان بيفتد، شلغم يا سيب*زميني پخته، خوراك مخصوص جشن كلوخ*اندازان است (همو، 31).
                          در سبب ناميدن اين روز به « كلوخ*اندازان » در فرهنگ عامة مردم ايران، تعبيرات و تبيينات گوناگوني آمده است. مثلاً مردم صغاد آبادة فارس مي*گويند: در قديم مردم در غروب روز آخر ماه شعبان، از خانه بيرون مي*رفتند و هركس كلوخي برمي*داشت و رو به قبله مي*ايستاد و آن را به زمين مي*انداخت و در حال انداختن كلوخ مي*گفت: « خدايا! گناهان و كارهاي بد گذشته را شكستيم و خود را آمادة عبادت و روزة ماه رمضان كرديم ». يا قمي*ها بعدازظهر اين روز با ساز و نقاره به محل « دروازه قلعه » مي*رفتند و پس از ساز و نقاره*زدن و چوب بازي*كردن، هركسي كلوخي برمي*داشت و به قصد و نيت اين*كه خدا توفيق روزه*گرفتن به او بدهد، كلوخ را در آب خندق دروازه قلعه مي*انداخت.
                          مردم شيراز « كُم » (شكم) را به « كُلوك »، كوزة شكم*دار تشبيه مي*كردند، كه در شب اول ماه رمضان، انواع خوراكي*ها را در شكم همچون كوزه مي*ريختند. در مورد پُرخوري در روز « كُلوك*اندازان » نيز اين ضرب*المثل را به*كار مي*بردند: « يك روز تَنْگِ كُم، *يك روز مرگِ كُم »؛ يعني روزي شكم جاي خوردن ندارد، و روزي هم از نخوردن مي*ميرد! (همان)
                          در زبان و ادب فارسي، اصطلاح « كلوخ*انداز » يا « كلوخ*اندازان »، همان*طور كه در پيش گفته شد، به معناي جشن و شادي و شادكامي در آخر ماه شعبان، اصطلاح « كلوخ*ماليدن و كلوخ*زدن بر لب »، كنايه بر پوشيده*داشتن زشتي و گناه بوده است. در اشعار فارسي به رسم باده*نوشي ميگساران و پنهان*كردن آن از چشم اغيار با ماليدن يا زدن كلوخ بر لب، به*ويژه در روزهاي پيش از آمدن ماه رمضان، اشاره شده است. مثلاً جامي مي*گويد:
                          لبش تر بود از مي*خوردن شب // كلوخ خشك را ماليده بر لب
                          مولوي مي*گويد:
                          صد جام دركشيدي و بر لب زدي كلوخ // ليكن دو چشم مست تو درمي*دهد صلا
                          و صائب مي*گويد:
                          روزه نزديك است، مي*بايد كلوخ*انداز كرد // زاهدان خشك را رندانه از سر باز كرد (داعي*الاسلام، 4/283)
                          بنابراين، بيرون*رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافكندن كلوخ در آخرين روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانة ترك عيش و عشرت و باده*نوشي در ماه مبارك روزه*گيران و دوركردن ديو گناه باده*نوشي از خود بوده است. اين آئینی بازمانده از آئين*هاي كهن ايرانيان دورة پيش از اسلام بوده كه با دگرگوني نظم و روال زندگي عادي مردم در تغيير ماه همراه بود و با جشن ارمنيان باركندان در روز پيش از آغاز روزة بزرگ، همانندگي داشته است.


                          كتاب*شناسي
                          1- بلوكباشي، علي؛ نوروز: جشن آفرينش؛ تهران: دفتر پژوهش*هاي فرهنگي؛ 1379 ش.
                          2- بيهقي، ابوالفضل؛ تاريخ بيهقي؛ به كوشش علي*اكبر فياض و قاسم غني؛ تهران: 1334 ش.
                          3- پورداود، ابراهيم؛ يشت*ها؛ تهران: طهوري؛ 1346 ش.
                          4- خلف*تبريزي، محمدحسين؛ برهان قاطع؛ به كوشش محمد معين؛ تهران: اميركبير؛ 1376 ش.
                          5- خورني، موسي؛ تاريخ ارمنستان؛ يروان: دانشگاه يروان؛ 1984.
                          6- داعي*الاسلام، سيدمحمدعلي؛ فرهنگ نظام؛ تهران: دانش؛ 1362 ش.
                          7- درنرسسيان، سيرارپي؛ ارمنيان؛ تهران: مركز اسناد فرهنگي آسيا؛ 1357 ش.
                          8- رضا، عنايت*الله؛ « ارمنستان » در دائرة*المعارف بزرگ اسلامي؛ تهران: مركز دائرة*المعارف بزرگ اسلامي؛ 1375 ش.
                          9- سارگسيان، گ. ج و هاكوپيان، ت. خ و ديگران؛ تاريخ ارمنستان؛ ترجمة ا. گرمانيك؛ تهران: 1360 ش.
                          10- كارنوي، ا. جي؛ اساطير ايران؛ ترجمة احمد طباطبايي؛ تبريز: اپيكور؛ 1341ش.
                          11- كريستنسن، آرتور؛ آفرينش زيانكار در روايات ايراني؛ ترجمة احمد طباطبايي؛ تبريز: مؤسسة تاريخ و فرهنگ ايران و دانشكدة ادبيات و علوم انساني تبريز؛ 1355 ش.
                          12- نزار قهستاني؛ ديوان؛ به كوشش مظاهر مصفا؛ تهران: انتشارات علمي؛ 1371.
                          13- نوري*زاده، احمد؛ تاريخ و فرهنگ ارمنستان؛ تهران: نشر چشمه؛ 1376 ش.
                          14- وکیلیان، سیداحمد؛ رمضان در فرهنگ مردم؛ تهران: سروش؛ 1370 ش.
                          15- هويان، آندرانيك؛ ارمنيان ايران؛ *تهران: مركز بين*المللي گفت*وگوي تمدن*ها؛ 1380.
                          16- هويان، آندرانيك؛ « ايرانيان ارمني » در « مجموعة از ايران چه مي*دانم؟ »؛ شمارة 22؛ تهران: دفتر پژوهش*هاي فرهنگي؛ 1381 ش.
                          17- هينلز، جان؛ شناخت اساطير ايران؛ ترجمة ژاله آموزگار و احمد تفضلي؛ تهران: نشر چشمه؛ 1368 ش.




                          Comment


                          • #43
                            نامگـــذاري


                            انتخاب اسم براي كودك از جمله وظايف بسيار مهم والدين محسوب مي شود، چراكه در واقع، اسم اولين و ارزشمندترين هديه اي است كه در بدو تولد به فرزند اعطا مي شود و شخص اين اسم را بايستي در تمامي سالهاي حيات خود به همراه داشته باشد. بدين ترتيب، اين وظيفه والدين است كه نامهاي نيكو براي فرزندان خود برگزينند كه در آينده رضايت و خرسندي فرزند فراهم آيد.



                            ارمنيان در انتخــاب اســم براي فرزنــدان خود اسمهاي اصيل ارمني و مذهبي را ارجح مي دانند. اسامي قديسان مانند گايانه، هريپسيمه، گريگور، تاده، وارطان و غيره در نامگذاري جايگاه ويژه اي دارد زيرا اين تصور دردست است كه آن قديس در طول زندگي حامي و پشتيبان صاحب اسم او خواهد بود.



                            برخي از والدين آساني تلفظ را شرط اول براي انتخاب نام فرزند درنظر مي گيرند. بنابراين اسامي خوش آهنگ دو سيلابي مانند آرا، لالا، ناره، نونه، وانه را برمي گزينند. در هنگام نامگذاري همواره بايستي به اين مهم توجه داشت كه نام شخص هميشه همراه با نام خانوادگي تلفظ مي شود، پس بايستي به تركيب نام و نام خانوادگي نيز توجه شود



                            اسامي مكانهاي واقع در ارمنستان غربي و شرقي مانند يدسيا، آدانا، ساسون و غيره، اسامي آبها مانند آراكس، آراز، آرپا، سوان واسامي كوهها مانند آرارات، ماسيس و … نيز در نامگذاري مورد توجه قرار مي گيرد.



                            اسامي اسطوره اي مانند واهاگن، نانه، آناهيد، آستقيك و اسامي چهره هاي تاريخي مانند آرام، درو، نژده ، گئورگ و … هم در ميان ارامنه بسيار رايج مي باشد.



                            در اينجا به منظور سهولت بخشيدن به مرحله نام گذاري به شماري از اسامي كه از ديرباز ميان ارامنه متداول بوده اشاره مي كنيم. اكثر قريب اتفاق اين اسامي از كتاب اسقف اعظم فقيد آرتاك مانوكيان اقتباس شده كه خود كتاب پنج جلدي هراچيا آچاريان را به عنوان منبع اصلي مورد استفاده قرار داده است. برخي از اين اسامي از ساير زبانها وارد زبان ارمني شده و با گذشــت زمان در ميان ارامنــه آنچنـان رواج يافته كه موضوع غير ارمني بودن آنها به مــرور زمان منتفي شده است.



                            Comment


                            • #44
                              کائوس و کابوس ارامنه

                              جمع کثيری از ايرانيان ارمنی در باشگاه آرارات واقع در کوچه نوبهار خيابان جمهوری (نادری) گرد آمده بودند تا شاهد تماشای فيلم کوتاهی باشند که يک دانشجوی رشته سينما به ياد کشتار ارامنه در 1915 ساخته است.

                              کائوس ساخته مرجان اشرفی زاده به غير از آنکه فيلم خوبی است، از اين جهت اهميت دارد که نخستين کوشش فيلمسازان ايرانی درباره کشتار ارامنه در بحبوحه جنگ جهانی اول است.

                              اما اين فيلم کوتاه 30 دقيقه ای برخلاف گزارش تکان دهنده سيد محمد علی جمال زاده که در زمان واقعه از طريق سرزمين عراق امروز در حال بازگشت به ايران بود و قساوت سربازان ترک و وضعيت هولناک قربانيان را به چشم ديده و گزارش کرده است، قصد بازگويی آن فاجعه بشری را ندارد بلکه برداشتی روشنفکرانه از آن واقعه تاريخی است.

                              گزارش دردناک آن واقعه را می توان در فيلم مايريگ ساخته « هانری ورنوی» کارگردان فقيد ارمنی - فرانسوی ديد که در سال 1990 ساخته شد و در آن عمر شريف و کلوديا کارديناله بازی درخشانی ارايه داده اند.
                              جديد ترين اثر سينمايی در اين زمينه نيز آرارات نام دارد که فيلمساز مشهور ارمنی - کانادايی، « آتوم اگويان» ساخته است و هنوز در برخی نقاط جهان بر پرده سينماست.

                              کائوس( از هم گسيختگی و بی نظمی مطلق) ساخته مرجان اشرفی زاده داستان خانواده ای را باز می گويد که در واقعه کشتار ارامنه، افرادش از هم جدا افتاده اند. زن گم شده است و مرد به ايران پناه آورده است که برای ارامنه، کشور امنی محسوب می شود.

                              مرد جوان که شنيده است همسرش نه مفقود که کشته شده است، در ايران با دختری از ارامنه آشنا شده و قصد ازدواج دارد اما در اين ميان همسر گم شده از راه می رسد و شوهر را در وضعيتی که با دختر مورد علاقه مشغول عيش و نوش است باز می يابد.

                              اين موضوع داغ او را تازه می کند: « نگران نباش، تو زندگی آرامی خواهی داشت، در کنار زنی که دوستش داری، زنی که خونه داره، خانواده داره، موهای زيبا داره، خاطرات خوب داره، ناخن هاش را نمی جوه، تو خواب گريه نمی کنه، زنی که آواره و بی کس نيست، از خونه اش بيرونش نکردن، جلوی چشمش همه کسانش رو نکشتن... سر بريده نديده، مادری رو نديده که بچه شو تو چاه می اندازه تا زجر نکشه، نديده اون خوک ها به لاشه های نيمه جون زنهای هموطنش تجاوز کنن، بچه شو با دستش های خودش خاک نکرده».

                              ديدار تازه طبعا سرانجامی ندارد و زن خود را می کشد.

                              به موازات اين داستان، حکايت ديدار زن و مرد در قيامت روايت می شود که در واقع کابوس های مرد را که پير شده بازسازی می کند. زن در حال بازی ورق، مشغول مواخذه از مرد است: « تو ما را رها کردی، فقط به فکر خودت بودی. اوضاع که ناجور شد برگشتی ايران، فکر نکردی چه به سر ما می آد».

                              فيلم در مجموع خوب و تأثير گذار ساخته شده و در پس زمينه نيز گورستانی ديده می شود که با اشباح و صليب ها و بادهايی که همواره می وزد، در مجموع فضايی ايجاد کرده که به بيان فيلم کمک می کند.

                              در مراسمی که به مناسبت نمايش کائوس در باشگاه آرارات برگزار شد، اسقف اعظم ارامنه، سبوه سرکيسيان و چند تن از نمايندگان مجلس از جمله نمايندگان ارامنه در مجلس شورای اسلامی حضور داشتند.

                              بهروز افخمی، سينماگری که به مجلس راه يافته است، درباره کشتار ارامنه در سال 1915 سخن گفت و يادآور شد که اين حادثه ارامنه را در برابر حوادث تلخ تاريخی قوی تر کرده است.




                              Comment


                              • #45
                                Glendale embroiled in grilling battle with its Armenian community

                                GLENDALE, Calif. - Armenians here are skewering the city's ban on outdoor restaurant grilling as an offense to the kebab culture, but efforts to overturn it have stalled in the City Council.


                                This city northeast of downtown is 40 percent Armenian and Armenian-American. The 85,000 Armenian residents comprise the largest such population in the United States.

                                Last year, voters elected three Armenians to the five-member City Council, partly on an agenda to remove the outdoor grilling ban. But they have been unable to win the four votes needed for passage.

                                That annoys Armenians who say indoor gas grills simply can't do justice to their traditional cuisine.

                                Vrej Sarkissian says it takes more than salt, pepper, onions and olive oil to make a decent kabob. He cooks the skewered meat on charcoal outside his restaurant.

                                "People can always tell the difference," said Sarkissian, owner of Anoush Banquets & Catering. "They want the original flavor of home."

                                "It's what our culture is about," said his brother, Sacco Sarkissian. "It's great, because they're able to hold onto their heritage. They haven't been forced to Americanize."

                                The ban may have a chilling effect on the city's dining, City Councilman Ara Najarian argued.

                                "Most Armenians are highly sophisticated, and they demand the best," he told the Los Angeles Times. "It's developed into a gourmet war between these folks. I once saw a place serve a flaming rack of lamb."

                                "I think we all know that burgers on the grill taste better than on the frying pan," Najarian said.

                                Mayor Dave Weaver, who opposes lifting the ban, accused his colleagues of playing "the race card."

                                "We're portrayed as anti-Armenian, and that's so far off the mark," he said. "We got a lot of complaints saying, 'Why are you allowing them to grill outdoors?'"

                                "I'm philosophically opposed to commercial grilling outside," he said. "If we open the door, then anybody from Bob's Big Boy to a barbecue place can do it."

                                "Would you like to smell other peoples' food all day long?" longtime resident Nancy Campbell said. "We were all OK stopping smoking in a lot of public places."

                                Vrej Sarkissian, meanwhile, said he's considering moving his steel grill indoors to comply with the law, although he estimates it will cost him about $80,000.

                                "We're going to do whatever we can to keep the flavor going," he said.



                                Comment

                                Working...
                                X